In dit blog ontdek je hoe slechtziendheid onverwacht kan leiden tot een compleet nieuwe manier van mensen zien. Benieuwd welk verrassend voordeel slechtziend zijn met zich meebrengt? Lees dan verder.
Eerlijk is eerlijk, ik kan weinig bedenken wat echt voordelig is aan het slechtziend zijn. Misschien dat ik als eerste het vliegtuig in mag, zodat ik niet tussen ongeduldige, duwende medepassagiers hoef te lopen, dat zou voor iedereen een voordeel zijn. Wat wel echt een enorm voordeel is, is dat ik niet meer oordeel op uiterlijk, want dat kan ik niet. In het verleden deed ik het net als iedereen natuurlijk ook. Je hoefde van mij, net als van de gemiddelde man, niet te verwachten dat ik een vriend een compliment gaf over zijn nieuwe blouse of dat hij mooie nieuwe schoenen had, daar heb ik nog nooit een oordeel over gehad, maar in de kroeg keek je toch net wat langer naar die mooie meid die veel lachte en zichtbaar plezier had. Nu klink ik als een of andere casanova die de hele avond op jacht was, maar in werkelijkheid ging het er als volgt aan toe: mijn vrienden en ik staan ergens aan de zijkant en drinken bier, ik zie een vrouw zoals hierboven beschreven, kijk drie seconden, glimlach even en ga verder met bier drinken. Oordelen op uiterlijke kenmerken zorgen ook vaak voor vooroordelen. ‘Die met die vele piercings en tatoeages, dat zal wel een aso zijn en die man met z’n haar glad achterover en z’n blouseje iets te ver open die is op vrouwenjacht.‘ Zoals gezegd deed ik het ook.
Vorig jaar zomer, toen mijn tenen er nog niet afvroren, stond ik in Horst te wachten, omdat Puk even met iemand aan het praten was. Ik stond uiteraard met mijn geleide stok en Jet stond bij me. Er komt een man naar ons toelopen en Jet kruipt uit angst achter me. Zo goed en kwaad als ik kan scan ik met mijn kokertje de man en ik zie een gezicht met een lange baard, zonnebril en een bandana om zijn hoofd. Ik scan verder en zie armen vol tatoeages, een zwart shirt en een motorvest. Mijn oordeel had ik ook al klaar en ik zet ’n stap terug. ”Ik ga zo wegrijden,” zegt de man met luide stem. Ik verontschuldig me: “sorry, ik wist niet dat we in de weg stonden”. De man lacht: “dat sta je ook niet, maar ik wil niet dat jullie schrikken”. Jet hoort dit alles en kruipt achter mijn been tevoorschijn. “Dat is een lieve meneer,” zegt ze. Dit bevestig ik uiteraard ronduit en de beste man loopt naar zijn motor, start hem en als hij ziet dat Jet begint te lachen laat hij hem nog even brullen. Hij toetert, zwaait en rijdt weg. Jet lacht hardop en ik voel me bijna schuldig dat ik die man al had afgeschreven.
De laatste tijd ontmoet ik veel nieuwe mensen en ik kwam er onbewust achter dat het uiterlijk van die mensen me geen hol interesseert. Ik werd me hier bewust van tijdens een gesprek dat ik had met Kiki Jaspers. Zij komt hier uit de regio en is een vrouw met een zeer bijzonder verhaal. We zijn allebei spreker en onze boeken liggen al maanden zij aan zij bij verschillende boekwinkels. Onder het motto van “je moet weten wie je buren zijn” planden we een ontmoeting en nu hebben we regelmatig contact. Hoe het precies kwam, weet ik niet meer, maar feit is wel dat ik erachter kwam dat mijn oordeel op van alles behalve uiterlijk gebaseerd is. Tegenwoordig vind ik iets van mensen op basis van karakter en wat ze te vertellen hebben. Hierbij speelt stemgeluid ook een belangrijke rol. Ik krijg ook de vraag of ik beter ruik. Nou, geur heeft ook invloed. Kijk, kleding en iemands gezicht is subjectief. Wat de een mooi vindt, kan de ander minder mooi vinden. Qua geur zijn we het er in ieder geval wereldwijd over eens dat als je rookt, dat je stinkt. Maar ik kan iemand nu echt beoordelen op punten die belangrijk zijn. Zo heb ik enkele vrienden die ik nog niet zolang ken, waar ik heel veel mee omga, maar waar ik dus geen idee van heb hoe ze eruitzien. Ja, de lengte van diegene en haarkleur, daar heb ik wel een beetje een idee van, maar het gezicht…
Voorheen had ik dat ook al, mensen kunnen mooier of minder mooi worden door hun karakter. Iemand die, volgens de normering, superknap is maar, bijvoorbeeld, ontzettend arrogant is, wordt ook qua uiterlijk minder mooi en iemand die volgens de standaard niet als knap wordt gezien, kan door een geweldige persoonlijkheid heel knap worden. En dat heb ik nu dus altijd, dan denk ik van heel veel mensen, die moeten er wel goed uitzien door hun persoonlijkheid.
Stiekem ben ik er heel blij mee dat dit nu zo werkt en dat dit voor andere mensen ook zo werkt, anders had ik helemaal geen vrienden!
