
Carnaval is echt meer dan bier, herrie en een paar dagen niet weten welke dag het is. Achter de confetti zit een jaar vol tradities. Nieuwsgierig wat vastenaovend nou écht is?
De wasmachine draait inmiddels zijn vierde was, de vlaggen zijn naar binnen gehaald en de regen spoelt de laatste restjes confetti van de straat. Wat overblijft is een huis vol glitterresten en de gedachten aan wéér een geweldige vastenaovend. Gisteren en vandaag had ik weer wat tijd om te horen wat de rest van de wereld de afgelopen dagen heeft gedaan, blijkbaar gaat het leven gewoon door wanneer het carnaval is. In verschillende talkshows en andere media wordt de traditie van carnaval wel benoemd, maar nog altijd wordt het gebracht alsof het een feest is dat alleen om zuipen draait en waar alles is toegestaan. En als echte carnavalist doet dat toch wel een beetje pijn.
Het echte carnaval begint lang vóór de optocht
Ik ga niet ontkennen dat er met carnaval behoorlijk gedronken wordt, maar ik weet ook zeker dat het daar voor de echte carnavalist niet om draait. Die vijf dagen feest, die net achter ons liggen, zijn eigenlijk het toetje, wel een ongelooflijk lekker toetje. Alle gangen vóór dat toetje zijn misschien wel net zo mooi en lekker. Het schrijven van liedjes, het bedenken van een thema voor de optocht en alle voorpret die je daar samen bij beleeft. Het hele voortraject, dat eigenlijk gisteren op Aswoensdag alweer is begonnen, dat heeft geen zak met zuipen te maken.
Daarbij vinden de bijzondere activiteiten meestal plaats in de weken vóór het echte carnaval zelf. Neem bijvoorbeeld het uitkomen van de prins. Hiervoor wordt een avondvullend programma verzorgd, waar men geniet van zang, dans en een spectaculaire act, waarna de prins wordt gepresenteerd. Dit wordt niet alleen door ruim duizend mensen in de zaal aandachtig gevolgd, maar ook door een veelvoud daarvan online of via de radio. Die beleving kan ik eigenlijk niet in een blog uitleggen. En ja, er wordt een biertje of een wijntje bij gedronken, maar opnieuw draait het niet om het drinken zelf.
Of neem de drie zittingsavonden, waar per avond honderden mensen aan lange tafels worden vermaakt met lokale sketches, zang, buuttereedners, tonpraters en niet te vergeten de verschillende dansgardes. Meiden van zes jaar tot begin twintig trainen een heel jaar om hun nieuwe dans te mogen laten zien. Raad eens: ook dit heeft niets met veel drinken te maken.
En dan de presentatie van de Klos, de carnavalskrant van Horst. Daarin staan niet alleen advertenties van sponsoren, maar ieder jaar zetten tal van mensen zich in om een humoristisch of mooi stuk te schrijven rondom een thema. De presentatie van het magazine vindt al jaren plaats in een hal met meer dan 500 mensen, waar iedereen zittend een geweldige avond beleeft. Gok eens: gaat hier ook maar één van die ruim 500 mensen dronken naar huis? Hoe jongens dromen om ooit prins te zijn en hoe meisjes willen dansen als een dansmarietje of prinses, daar komt geen druppel alcohol bij kijken.
Zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik noem nu enkele tradities uit Horst, maar ik weet zeker dat ieder dorp en iedere stad zo zijn eigen dingen heeft. Scroll gerust nog even verder…
Carnaval verbindt iedereen
Met mijn 35 jaar is de carnavalsnacht al lang niet meer aan mij besteed, vooral omdat er overdag tijdens de carnavalsdagen zelf al genoeg bijzondere dingen gebeuren. Een geweldig voorbeeld daarvan is het Kistjesbal, dat dit jaar voor de 27e keer werd georganiseerd. Het principe is simpel: er staat een kistje met een microfoon en iedereen die een leuk mopje heeft, klimt erop en vertelt het. Dit jaar trok het opnieuw zoveel mensen naar de kroeg dat het café al een half uur voor aanvang volledig vol was.
Het mooie aan carnaval is dat het niet uitmaakt wie je bent of hoe je eruitziet. Hoewel ik van mening ben dat de Limburgse vastenaovend behoorlijk verschilt van de Brabantse carnaval, is het gevoel en de beleving van de echte carnavalist hetzelfde. Het voordeel dat wij Limburgers hebben, is dat op veel plekken alleen Limburgse liedjes worden gedraaid. Natuurlijk is er af en toe een uitzondering, maar Snollebollekes, Lamme Frans of housemuziek zul je hier absoluut niet horen. Als ik naar Horst kijk, nodigt dat dus ook niet uit tot massaal carnavalstoerisme, en daar ben ik wel blij mee ook. Want alleen even een dag afzakken naar het zuiden om je vol te laten lopen en je te misdragen, daar missen we niets aan.
Ik kan nog honderden voorbeelden geven om te laten zien dat carnaval zoveel meer is dan hoe het vaak wordt weggezet, maar hopelijk is dit kleine inkijkje voldoende. Vastenaovend is een gevoel, een traditie en brengt saamhorigheid. En nogmaals: er wordt echt geen dorst geleden, maar voor de liefhebber draait het daar allerminst om.